ورق‌های کامپوزیت به دلیل ویژگی‌های برجسته‌ای که دارند، امروزه به یکی از متداول‌ترین و محبوب‌ترین مصالح برای پوشش نماهای خارجی ساختمان‌ها تبدیل شده‌اند. این ورق‌ها ترکیبی از مواد مختلف از جمله آلومینیوم و پلاستیک هستند و به دلیل داشتن خواصی مانند مقاومت بالا در برابر تغییرات جوی، عایق حرارتی و صوتی، و طول عمر بالای خود، به گزینه‌ای مناسب برای استفاده در نمای ساختمان‌ها تبدیل شده‌اند.

نصب ورق کامپوزیت نیاز به دقت و مهارت بالایی دارد و انتخاب روش مناسب نصب بسته به شرایط پروژه و ویژگی‌های ساختمان بسیار اهمیت دارد. در این مقاله به بررسی روش‌های مختلف نصب ورق کامپوزیت و نکات مهمی که در هر یک از این روش‌ها باید مورد توجه قرار گیرند، خواهیم پرداخت.

روش‌های نصب ورق کامپوزیت

در واقع ورق‌های کامپوزیت به عنوان یکی از مصالح مدرن و پرکاربرد در صنعت ساختمان‌سازی، برای پوشش نماها و دیوارها استفاده می‌شوند. این ورق‌ها از ترکیب مواد مختلف از جمله آلومینیوم و پلاستیک ساخته شده‌اند و به دلیل ویژگی‌هایی چون سبک بودن، مقاومت بالا در برابر تغییرات جوی، و عایق حرارتی و صوتی، گزینه‌ای ایده‌آل برای پروژه‌های ساخت و ساز هستند. روش‌های نصب ورق کامپوزیت بسته به نوع پروژه و شرایط محیطی مختلف می‌تواند متفاوت باشد، در ادامه بررسی خواهیم کرد؛

روش ثابت (Fixing)

در روش ثابت نصب ورق کامپوزیت، ورق‌ها به صورت محکم و ثابت بر روی زیرسازی از جنس آهن یا آلومینیوم نصب می‌شوند. این ورق‌ها به وسیله پیچ یا پرچ به اسکلت اصلی ساختمان متصل می‌شوند و فاصله بین هر ورق با استفاده از نوارهایی از جنس پلی‌اورتان پر می‌شود. این نوارها کمک می‌کنند تا از نفوذ آب به داخل نما جلوگیری شود و علاوه بر آن، زیبایی و هماهنگی بیشتری به نما می‌دهند.

از مزایای این روش می‌توان به سرعت بالای اجرای آن و هزینه پایین‌تر اشاره کرد، اما یکی از معایب این روش، پایین بودن مقاومت نما در برابر تکانه‌ها و فشارهای جانبی است. به‌ویژه زمانی که زیرسازی از جنس آهن باشد، تفاوت ضریب انبساط آلومینیوم و آهن می‌تواند موجب کاهش مقاومت نما در برابر تغییرات ساختمانی و محیطی شود.

روش ثابت (Fixing)

روش ریلی (Hanging)

در روش ریلی، پنل‌های کامپوزیت به‌طور شیاردار بر روی پروفیل‌های ناودانی آلومینیوم که یکی از مقاطع پروفیل آلومینیوم است، قرار می‌گیرند. در این روش، تمامی اجزای زیرسازی و روسازی از جنس آلومینیوم است و این ویژگی موجب می‌شود که ضریب انبساط همه اجزا برابر و مساوی باشد. بنابراین، در برابر تغییر شکل و خرد شدن بسیار مقاوم است و اجزاء در واکنش با هم دچار تغییرات نامطلوب نمی‌شوند. همچنین، در این روش دیگر نیازی به استفاده از پیچ یا پرچ برای اتصال پنل‌ها نیست و به راحتی می‌توان هر پنل را جدا و یا تعویض کرد.

یکی از ویژگی‌های برجسته روش ریلی این است که به دلیل استفاده از پروفیل آلومینیوم، نیازی به آب‌بندی یا استفاده از چسب سیلیکونی نیست. این روش به‌ویژه برای پروژه‌هایی که سرعت اجرایی بالایی دارند مناسب است. همچنین، این روش به خوبی در برابر نیروهای جانبی مانند وزش باد و تکانه‌های ساختمان مقاوم است و پنل‌ها را از جا نمی‌اندازد.

روش H - L

در واقع روش H – L یکی از روش‌های نصب ساده و مقرون به صرفه برای ورق‌های کامپوزیت است که به‌طور مستقیم از پروفیل‌هایی با ساختار H و L شکل استفاده می‌شود. در این روش، پنل‌ها به راحتی بر روی این پروفیل‌ها قرار می‌گیرند و نصب آن با هزینه کم و سرعت بالایی انجام می‌شود. این روش به‌ویژه برای پروژه‌هایی که نیاز به نصب سریع و کم هزینه دارند مناسب است و اجرای آن نیز بسیار تمیز و راحت است.

اما این روش هم دارای محدودیت‌هایی است. یکی از مشکلات این شیوه عدم امکان آب‌بندی است و همچنین اگر پنل‌ها بزرگ باشند، در برابر وزش باد یا طوفان ممکن است تغییر شکل داده و سر و صدای غیرمطلوبی ایجاد کنند. علاوه بر این، در این روش امکان تعویض پنل‌های معیوب وجود ندارد، که از محدودیت‌های این روش به‌شمار می‌رود.

روش فیکس ریلینگ

روش فیکس ریلینگ همانند روش ثابت است، با این تفاوت که در این روش زیرسازی از جنس آلومینیوم به جای آهن استفاده می‌شود. این تغییر به‌ویژه به دلیل ویژگی‌های خاص آلومینیوم، مقاومت بسیار بالاتری در برابر تکانه‌ها و فشارهای محیطی ایجاد می‌کند. این روش همچنین این امکان را فراهم می‌آورد که پنل‌ها به راحتی رگلاژ شوند، که این ویژگی برای پروژه‌های بزرگ بسیار مفید است.

از مزایای روش فیکس ریلینگ می‌توان به مقاومت بالای آن در برابر تغییرات ساختمانی و محیطی اشاره کرد. همچنین، زیرسازی آلومینیومی در مقایسه با آهن سبک‌تر است و بنابراین نصب سریع‌تری دارد. این روش از نظر زیبایی نسبت به روش ثابت معایبی دارد؛ زیرا جای پیچ‌ها و پرچ‌ها قابل دیدن است و ممکن است از زیبایی نما بکاهد. در عین حال، سرعت اجرای بالای این روش و مقرون به‌صرفه بودن آن، موجب محبوبیت آن در پروژه‌های اقتصادی و کم هزینه شده است.

روش-فیکس-ریلینگ

جمع بندی

در نهایت، انتخاب روش نصب ورق کامپوزیت بستگی به نیاز پروژه، شرایط محیطی و اقتصادی ساختمان دارد. روش‌های مختلف مانند ثابت، ریلی، H-L و فیکس ریلینگ هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند که باید با توجه به نیازهای هر پروژه انتخاب شوند. نصب صحیح ورق‌های کامپوزیت علاوه بر اینکه تاثیر زیادی بر زیبایی نمای ساختمان دارد، موجب افزایش مقاومت و عمر مفید آن نیز می‌شود.

برای دریافت مشاوره تخصصی و اطلاعات تکمیلی در مورد نحوه نصب و انتخاب بهترین روش برای پروژه‌های خود، می‌توانید با گروه آلوکد تماس بگیرید. این گروه با تجربه و تخصص بالا در زمینه نصب ورق‌های کامپوزیت، به شما کمک خواهد کرد تا بهترین انتخاب را برای پروژه خود داشته باشید.

سوالات متداول

آیا روش ریلی برای نصب ورق کامپوزیت مناسب‌تر از روش ثابت است؟

بله، روش ریلی به دلیل مقاومت بیشتر در برابر تغییرات و عدم نیاز به چسب یا پیچ، گزینه بهتری برای پروژه‌هایی با شرایط سخت است. علاوه بر این، سرعت اجرای بالایی دارد.

در روش H-L پنل‌ها به‌طور مستقیم بر روی پروفیل‌هایی با ساختار H و L قرار می‌گیرند و سرعت نصب بالاتر است. اما در روش ثابت، ورق‌ها به صورت پیچ و پرچ ثابت می‌شوند و مقاومت کمتری در برابر تکانه‌ها دارند.

استفاده از روش ریلی برای پروژه‌هایی که نیاز به مقاومت بالا در برابر فشارهای جانبی دارند، بسیار مناسب است. این روش بیشتر برای پروژه‌های بزرگ و پروژه‌هایی با نمای صاف و یکدست توصیه می‌شود.

در صورت مناسب بودن ابعاد فریم موجود، نصب ورق کامپوزیت بدون تخریب امکان‌پذیر است. در غیر این صورت، نیاز به تخریب و نصب زیرسازی جدید وجود دارد.